Yalnızlık bir ağıttır;yakılan duygularla,

Yığınla kalabalık olsa da etrafında.

Kor olmuş ateştir;kahırlı bakışlarda,

Yalnız tüm insanlar her zaman bir bakıma…

Kimlikler gayet net yalnızlık aynasında,

Ne tükettin bilensin ömrün sofrasında.

Hayatını gizlersin ruhun ambarında,

Yalnız tüm insanlar her zaman bir bakıma…

Yalnızsın yaşanan iklimler arasında,

Gel gitlerle  dolu aldığın kararlarda.

Dolaşırsın yorgun, kurduğun karargahta,

Yalnız tüm insanlar her zaman bir bakıma…

Aldığın nefesin başında ve sonunda

Yalnızsın çoğu zaman acında,sancında,

Yalnızsın tek başına;soğuk musallada,

Yalnız tüm insanlar çekilirken hesaba…